Ağız ve diş sağlığı sorunu yaşayan bir hastanın tedavi planlamasının ve bulgularının saptandığı diş hekimliğinin giriş kapısıdır.Diş hekimliğinin, ağız, diş, dişeti ve çevre dokularının hastalık, anormali, gelişim kusurlarını inceleyen, teşhis ve tedavi kriterlerini araştıran ve ağız ve diş sağlığı sorunu olan tüm hastaların tedavi planlamasının yapıldığı daldır. Bu dal hastalıkların kesin tanısı için genel tıpta olduğu gibi değişik laboratuar metotlarından yararlanır. Amaç; hastanın öncelikli şikâyetinin kaynağının tespit edilmesidir. Hastanın mevcut durumu bir bütün olarak ele alınarak bu sayede sadece mevcut şikâyetler değil, ilerde muhtemel sorun yaratabilecek bölgeler de saptanarak şikâyet ilerlemeden tedaviye yönlendirilebilir. Bu sayede erken teşhis ile uygulanacak koruyucu ve önleyici tedaviler, ilerde oluşacak daha büyük sorunları önleyerek tedaviyi hem daha basit, hem de daha ekonomik hale getirecektir.

Ağız, diş ve çene bölgesinden alınan radyografilerle varsa patoloji veya anomalilerin saptanması ve değerlendirilmesi amaçlanmaktadır..

Diş hekimliğinde kullanılan değişik röntgen tipler vardır..

Bunlar;

· Ağız içi (intraoral)

· Ağız dışı (extraoral) olmak üzere iki ana gruba ayrılır.

Ağız içi hastalıklarının, özellikle diş ve çene kemiği gibi sert doku ile ilgili olanların teşhisinde en büyük yardımcımız dental radyografilerdir. Diş filmlerinin de en çok kullanılan iki tipi periapikal (2–3 dişi gösteren küçük filmler) ve panoramik filmlerdir (alt ve üst tüm dişleri ve çene kemiklerinin tamamını gösterebilen büyük filmler).Bilgisayar destekli dijital radyografi cihazları da ayrıntılı değerlendirme yapmamıza olanak tanır.